Beruwela en Munhene kinderen

21-01-2012 - Vandaag gaan we naar Monika in Beruwela om de kinderen daar te bezoeken, vol verwachting staan ze op ons te wachten en wat is het leuk om ze allemaal weer te zien.

Natuurlijk ook erg fijn om Monika en haar familie weer te zien, we zijn erg blij met de manier waarop zij haar werk doet en het dringt weer eens tot ons door wat een mazzel we toch met onze  coördinatoren hebben. Alles is tot in de puntjes uitgewerkt en geregeld en daarbij wordt er ook nog eens heel goed voor de kinderen en hun familie gezorgd.

Er zitten een paar super goede leerlingen in deze groep en ze hoopt dat zij over een paar jaar naar de universiteit kunnen zegt ze stralend  - nou daar gaan we hard aan werken!

Tegelijkertijd realiseren we ons dat er al wat kinderen eind december hun O-level examen gaan doen en dat   de Tsunami alweer 6 jaar geleden is - tijd wat ga je hard!

We gaan beginnen en door ieder kind worden we onder de bloemen bedolven!

Er zijn een paar uitschieters, de Malika kinderen die beiden een zeer ernstige afwijking aan hun oogjes hebben zien er door de extra hulp prima uit. Doordat ze een bril hebben is vooral bij de jongen de correctie geweldig.We weten niet wat we zien, de oogjes zien er gezond uit en wat jammer dat we er niet eerder mee konden beginnen - het is in ieder geval fijn dat het zo goed met ze gaat.

Piumi heeft een prachtig wandkleed gemaakt - we wisten al dat ze erg artistiek was maar het komt steeds meer naar voren hoe goed ze is. Bovendien is ze ook met de andere vakken erg goed dus zij is waarschijnlijk 1 van onze universiteit kandidaatjes! Ze straalt ervan als we haar dit vertellen.

Hiruni onze 1e Big girl uit deze groep - de traditie die we zijn begonnen in Pugoda om een paar oorbelletjes te geven als 1e aanzet voor de bruidsschat voeren we hier ook door.

Zijn we daar begonnen met een bedrag van 650 rps 20 jaar later mogen we er maar liefst 6.450 rps voor betalen (en dan hebben we nog korting gekregen ook) en dan te bedenken dat het in deze groep merendeel meisjes zijn haha! Nou we gaan maar vast sparen want we willen dit cadeau er graag inhouden!

Al met al mogen we heel tevreden zijn! Voor de moeders hebben we een Nieuwjaar envelopje en daar zijn ze erg blij mee, de prijzen stijgen dramatisch en het is vaak moeilijk om alles rond te krijgen. 

Lieve mensen dit was het weer - we nemen even een paar dagen pauze om volgende week weer fris door te gaan, we gaan shoppen in Colombo en kan jullie vertellen dat dit alles behalve een pretje is maar het is niet anders. Gelukkig is het weer prima, niet zo onwijs heet als anders - het is zo rond de 28* en in de nacht rond de 18* dus lekker slapen. En ja als we vroeg op staan hebben we het soms behoorlijk koud haha - waar hebben we het over!

Ayubowan en tot de volgende keer - groetjes van Dick en Marita

Kandy en Peradeniya

18 januari - 5 uur uit bed en om 6 uur in de auto, we gaan vandaag naar Bandu en dat is altijd een van de gezelligste momenten. Zij kijkt er ook naar uit want vorig jaar hebben we elkaar nauwelijks gezien omdat ze problemen met haar nieren had.
Dat is nu allemaal voorbij maar er staat weer iets anders op de lijst nl een staaroperatie, dat gaat as maandag gebeuren dus we zijn net op tijd.

Dochter Nirangie en haar dochtertje Bharathi zijn momenteel bij haar om de komende weken voor Bandu te zorgen. Met de sponsor kinderen gaat het erg goed zo goed zelfs dat we met Tangalle gaan stoppen, met Prasad blijven we voorlopig doorgaan.

Hij woont nu met zijn mamma in Udugama en gaat daar naar school, Lalitha werkt in een Teafactory en heeft het erg naar haar zin, ze meldt zich regelmatig en komt dan bij Bandu met Prasad logeren. Het was erg leuk om Lalitha even aan de telefoon te hebben, we spreken af dat als we naar ons vakantiehuis gaan ze een weekendje komen logeren. Bandu en Nirangela komen dan ook en ..... Priyantha die vorig jaar zijn been had gebroken komt ook samen met zijn vrouwtje die inmiddels zwanger is. Dat wordt een feestje waar we dan ook allemaal naar uitkijken!

De volgende ochtend weer vroeg uit bed want we willen om 8 uur rijden wel jammer natuurlijk dat we niet wat langer kunnen blijven maar het is niet anders, de tijd vliegt voorbij en we willen gewoon graag op tijd klaar zijn met ons voordat we naar Balapityia ons vakantie adres gaan.

Op de terugweg gaan we nog even bij de familie van Malou langs, of we het weer voorvoeld hadden dat er iets aan de hand was en dat klopte dus!
Vader was tijdens een klus van het dak gevallen en had zijn enkel gebroken tja en daar zit je dan, geen enkele hulp, geen salaris niets van dat alles. En dan te bedenken dat ze in een dal wonen zo ongeveer een kilometer naar beneden langs paadjes van een halve meter breed met een hoogte verschil van zo'n 100 meter. Wij komen zowat op onze knieën aan dus laat staan als je enkel gebroken is. Hij heeft erg veel pijn, ook daar wordt niet naar omgekeken dus halen we een groot pak paracetamol (hoe moet je die kopen als je geen geld hebt) en ook een paar krukken zodat hij zich iets makkelijker kan bewegen. Ook nog wat extra geld voor eten zodat de 1e zorgen wegvallen - hij blij en wij blij dat we hebben kunnen helpen.

We klauteren weer naar boven en dat is echt ff puffen, wat een klimmerij, er liggen allerlei stenen los en takken en wortels op het pad, maar ach we zijn blij dat we eindelijk weer eens goed kunnen bewegen. Wat missen we de sportschool hier, maar goed we komen weer heel boven en gaan terug naar Colombo. Maar liefst 4 uur zijn we onderweg, wat een ellendig rot verkeer is het hier toch iets waar we nooit aan zullen wennen, maar wat was het de moeite waard om te gaan!

Ayubowan en tot de volgende keer!

Bezoek Pugoda en de Ravi familie

13 januari – vandaag zijn we al weer helemaal gewend aan ons vaste huisje in Mount Lavinia, wat is het er toch altijd leuk, een 1 kamerhuisje met een klein keukentje, kleine badkamer en een heel erg lekker bed, mijn liefje wat wil je nog meer!

Vooral de grote tuin is heerlijk waar we meestal lekker buiten zitten, het fijne is dat we er echt privacy hebben zodat we ons werk kunnen doen en wanneer nodig echt uitrusten.

We blijven deze 1e dag hier dan ook gewoon lekker thuis, er moet veel uitgezocht worden zoals cadeautjes, alle lijsten voor de betalingen en de spaarbankboekjes en nog veel meer. Best wel veel werk maar met een bakje koffie erbij hebben we het allemaal op tijd klaar.

14 januari – Vandaag gaan we naar Pugoda, we staan regelmatig in een file, daar zijn we in het chaotische verkeer wel aan gewend maar het is nu werkelijk drama, we doen er meer dan 2 uur over om in Pugoda te komen. Zelfs onze chauffeur Gamini vindt het deze keer wel ietsje teveel van het goede! Gelukkig zijn we net op tijd om nog even snel wat te eten want de kinderen komen al haast.

We hebben het al zo vaak geschreven maar het is toch altijd zo heerlijk om al die blije koppies van het hele spul te zien – wat gaat het goed met ze! Jammer voor een van de meisjes dat ze dengue (knokkelkoorts) heeft gehad. Het lijkt op een heel zware griep maar het duurt een paar maanden voordat je er vanaf bent, echt niet leuk.

Van een van de meisjes krijgen we een mooi geborduurd schilderijtje voor haar sponsor aunty want ze is klaar met haar school en gaat nu werken. De belofte dat ze volgende week een naaimachine krijgt als afsluiting brengt een dikke glimlach op haar mooie gezichtje! Voor 5 andere meisjes die in de loop van het jaar gestopt zijn komt er ook een mooie Singer trapnaaimachine.

Tot groot verdriet van zijn moeder vertelt een stralende Ashan dat hij wordt toegelaten om de opleiding voor monnik te gaan volgen. Zijn moeder is er niet blij mee want Ashan is een bijzonder intelligent kind en zij had al het idee dat hij dokter zou worden. Maar het is niet anders want hij blijft bij zijn beslissing! Als het lukt gaan we hem in de Pansala (tempel) bezoeken.

Zo komt de een na de ander aan de beurt en horen we alle leuke en soms minder leuke verhalen  aan. Gelukkig kunnen we haast altijd helpen als het nodig is, de moeders krijgen allemaal een envelopje voor het Nieuwe jaar en zijn daar heel erg blij mee.

Voor de kinderen hebben we aardig wat extra geld gespaard dus de boekjes worden ook dit jaar weer aardig gespekt. Blij zijn we hier sowieso mee want het betekend dat we voor geen enkel kind geld voor bv dokter, ziekenhuis of erger nodig hebben gehad!

Voor alle kinderen hebben we een klein cadeautje, een knuffel, een puzzeltje of wat anders, voor 1 van de kleintjes hebben we een leuk jasje. Horen jullie al denken “wat moet zo’n kindje daar nou mee” ja klopt maar als jullie hier ’s ochtends zouden zijn dan zou je het onmiddellijk begrijpen! Het is koud zo koud, wij hebben er al last van dus laat staan de mensen hier die hun leven lang al aan gemiddeld 30 graden gewend zijn. Iedereen staat hier rond 04.00 uur op en dan is het ongeveer 17 graden, dan waait er ook nog eens een koude wind – dus bibberen geblazen

Het zusje van Rachini heeft het niet meer koud!

We gaan afsluiten in Pugoda, ja nog een leuk ding, de dochter van Nidam gaat trouwen en we worden spontaan uitgenodigd – wat leuk. Alleen zijn we dan al in het zuiden en dat is een aardig eindje rijden,  Walter en Indrani zouden het ook heel erg leuk vinden als we daar naar toe komen. We houden nog een slag om ons arm want onze vakantie begint dan net, maar eigenlijk weten we het al en is kans heel groot dat we gaan.

Zondag komt Sakila nog even langs, ze is van school omdat ze zo graag wilde werken, nou dat heeft ze dus een paar weken mogen doen. Van ’s ochtends 08.00 tot ’s avonds 22.00 mocht ze werken, nou ja een meisje van 17 – in onze ogen is dit pure slavernij. Omdat ze onder de 18 is valt ze buiten alle wetten en wordt er lekker van deze kinderen geprofiteerd. Om een lang verhaal kort te maken – het werken is over en Sakila gaat weer gedeeltelijk terug in de sponsoring, weer naar school waar ze een opleiding voor naaister gaat doen zodat ze goed beslagen op het ijs komt en niet meer uitgebuit kan worden.

Op de terugweg naar Mount Lavinia gaan we nog even bij de Ravi familie langs, het is daar werkelijk een feestje hoor! Met een tas vol cadeautjes, een tas met babykleertjes en knuffels voor de buurtjes met hun kindjes maakt de dag helemaal leuk.

Als we zien hoeveel werk er is verzet worden we helemaal blij, het wc-tje is op de deur na klaar, de septic tank ligt op zijn plaats en we zijn bezig met de plannen om het huisje af te maken.

Dan gaan we de kleertjes en de knuffels uitdelen, blije moeders en kindjes gaan helemaal uit hun dak voor al het moois wat ze krijgen. Vertel het nog maar eens, voor het eerst van hun leven krijgen ze zomaar iets leuks voor hun kindjes! Geweldig om zoveel blijdschap te zien en dan te bedenken dat alles als er niet zo’n goeie bestemming voor zou zijn in de prullenbak verdwijnt!

BEDANKT LIEVE MENSEN! ER ZIJN WEER HEEL WAT KINDEREN EN MOEDERS DOLBLIJ.

We zijn weer thuis!

Na een relaxte reis belandden we in de heksenketel van Colombo! Het is sowieso niet onze favoriete stad maar nu hebben we er helemaal de p… aan. Nog nooit zijn we zo moe geweest.

Meer dan 3 uur hebben we over de relatief gezien korte afstand gedaan om naar Mount Lavinia te komen en…. niet te geloven de airco was ook nog eens kapot – tel uit je winst!

Wat een chagrijnig begin van deze blog, niets is minder waar hoor want wat zijn we blij om weer “thuis” te zijn,  we hebben al heel wat van onze vriendjes gezien en nog veel meer telefoontjes gekregen of we al in het land waren en niet geheel onbelangrijk – het  weer is geweldig! Na alle storm en regen wordt je daar hééééééééél erg vrolijk van!

Vandaag met Gamini alle afspraken voor de komende week door genomen en met Walter en Indrani afgesproken dat we zaterdag even een bakje koffie komen drinken.

Omdat we tijd genoeg hebben deze keer gaan we niet gelijk werken maar eerst een beetje vakantie houden - jaja we worden eindelijk verstandiger!

Als we op tijd terug zijn zullen we nog even verslag doen van het Pugoda bezoek, lukt het niet dan wordt het zondag!

Ayubowan – hartelijke groet van Dick en Marita

Vrienden Loterij

Heeft u loten bij de Vriendenloterij?

Als u meespeelt, kijk dan op uw lot of u meespeelt voor Nederlanka Aloka Foundation. Indien u nog niet voor Nederlanka Aloka Foundation speelt, kunt u dit laten veranderen, want 50% van uw inleg komt in dat geval ten goede van Nederlanka Aloka Foundation.

Help ons en speel mee met de Vriendenloterij voor Nederlanka Aloka Foundation.

Op de site van de Vriendenloterij staat het volgende om het gode doel te ondersteunen

Hoe kan ik een bepaald goed doel steunen?

Dat is mogelijk! U kunt er snel voor zorgen dat 50% van uw inleg voor de VriendenLoterij bij het goede doel van uw keuze terechtkomt. U kunt hiervoor bellen met onze klantenservice op nummer 0900 300 1400 (10 cpm). Wij zijn bereikbaar van maandag t/m vrijdag tussen 09.00 en 21.00 uur.

Premasiri family

 Bedankt!

Dankzij de reacties op onze oproep om de Premasiri family te helpen hun leefomstandigheden weer een beetje draagbaar te maken heeft meerdere reacties opgeleverd! Geweldig en nogmaals onze hartelijke dank.

Dankzij jullie hulp hebben we een tijdelijk dak, een matras, wat kleding, rugtassen en schoenen voor de kinderen kunnen kopen en zo hebben we de eerste nood een beetje op kunnen lossen.

De volgende stap is om zo snel mogelijk kozijnen, ramen en deuren te plaatsen, het huis is open dus iedereen kan zo maar in en uit lopen. Vooral de veiligheid van 15 jarige Madushani is heel belangrijk - aanranding komt vaak voor - voorlopig woont zij dan ook bij haar oma. Zaak dus dat de 2  voorlopige woonruimtes zo snel mogelijk afgesloten kunnen worden met ramen en deuren. 

 

De jongens zijn de koning te rijk met hun nieuwe schoenen

21-07-2011 Laatste nieuws uit Sri Lanka

Ook tijdens de vakantie hebben we regelmatig contact met Sri Lanka - er worden allerlei nieuwtjes uitgewisseld zoals baby's die geboren zijn, examens die gehaald zijn of niet, beslissingen om te gaan werken of op school te blijven enz.

Maar helaas ook minder leuke berichten - Monika onze coördinator uit Beruwela meldde ons gisteren dat het huisje van de Premasiri familie .volledig in as is op gegaan!
Ze waren even naar de buren en een brandende olielamp is de oorzaak van de brand, het hele huisje met het kleine beetje dat ze hadden is finaal uitgebrand.

Werkelijk alles is verbrand van kleding, schoolboeken tot de fietsen, zelfs het kleine beetje huisraad dat ze hadden is verloren gegaan - wat nu te doen?

We zijn al een tijd bezig om een nieuw huisje voor ze te bouwen en zijn gelukkig al aan dak hoogte - maar het geld is op en we gaan nu proberen om weer wat voor ze bij elkaar te krijgen. We hopen in ieder geval zoveel dat het dak er op kan en dat ze als is het dan in de ruwbouw kunnen gaan wonen.

Wat een hopeloos gevoel moet je hebben als je zo de plek terug vindt waar je woonde met je 3 jongens en je  dochter - hoe moeten we dit oplossen?

Met Monika hebben we afgesproken dat er in ieder geval nieuwe kleding en school spullen voor de kinderen gaat komen. We hopen op een sponsor die een  fiets voor vader en de oudste zoon wil sponsoren zodat zij  naar hun werk kunnen. Met de bus gaan kost immers weer geld en veel tijd - pfffft wat een toestand!

WIE O WIE HELPT MEE OM DEZE FAMILIE BV WEER EEN FIETS TE GEVEN - EEN DAK OF EEN DEEL DAARVAN - EEN BED -SCHOOLTASSEN MET INHOUD VOOR DE JONGENS OF WAT ER MAAR NODIG IS 

We hopen op uw support zodat we de Premasiri familie weer snel een goed gevoel kunnen geven en vooral dat ze weten dat er mensen zijn die ze mee willen helpen om weer snel een normaal leven te kunnen leiden!

Onze hartelijke dank