dinsdag 12 februari 2013
Wat een cadeautje!
Ga je naar bed en zit daar zo iets moois op je klamboe - een prachtige lichtgevende scarabee!
zaterdag 9 februari 2013
Beruwela en Munhene kinderen
Vroeg in de ochtend gaan we naar Monika - vroeg omdat het nog steeds verschrikkelijk warm is, gisteravond was het rond 01.00 uur 29*, probeer daar maar eens bij te slapen!
Sorry dat we weer met het weerpraatje beginnen maar zelfs de Srilankanen lopen te puffen en te klagen ook zij komen niet in slaap.
Geweldig om bij aankomst gelijk al die heerlijke stralende koppies te zien en niet alleen zij maar ook de vaders en moeders zijn blij omdat we elkaar weer zien.
We nemen alle lijsten en nieuwtjes door, Monika heeft al een hele lijst klaar met allerlei opmerkingen en dat scheelt heel veel werk - ook de spaarlijsten liggen klaar en zoals altijd loopt het hier op rolletjes.
We bespreken ook dat het programma een beetje gaat veranderen, omdat in 2005 vanwege de Tsunami deze groep werd opgezet en er veel behoefte was aan eten hebben we tot nu toe iedere maand een voedselpakket gegeven plus een geld bedrag. Omdat het nu zoveel beter met ze gaat bespreken we met iedereen wat ze zelf willen en er komt naar voren omdat veel van de kinderen tegen het examen van O-level zitten en dit jaar examen doen zouden de ouders het prettig vinden om wat meer geld aan school te kunnen besteden. Prima idee en vanaf volgende maand gaan we stoppen met de voedselpakketten.
Trouwens het is ook heel goed voor Monika - ieder pakket woog meer dan 7 kg, arme Monika ze heeft in al die jaren heel wat afgesjouwd. Om geld te sparen heeft ze al die jaren alles iedere maand weer zelf gedaan!
Verder gaat het met alle kinderen goed, de een wat beter dan de ander maar denk dat dat een normaal patroon is.
Jammer is het natuurlijk dat 1 van de vaders overleden is en dan sta je als gezin gelijk aan de kant, geen pensioen niets, moeder heeft gelukkig een klein baantje gevonden en verdiend 200 roepies per dag = 1.20 nou daar kan je ook lekker veel mee doen! Ze moet zich er ook nog eens de tandjes voor werken. Maar optimist als ze zijn " Alle beetjes helpen "!
Als we moeder kunnen vertellen dat de sponsor aunty en uncle extra geld mee hebben gegeven springt ze een gat in de lucht. Owh geweldig nu kan Ashen toch zijn computer cursus afmaken en nog veel meer want het is een kind dat heel goed kan leren!
Dick gaat beginnen met de foto's maken en dat is gewoon altijd een van de leukste dingen alhoewel de pubers onder hen af en toe een lastig koppie trekken - tja daar moeten we ook maar doorheen zien te komen toch? En dan maar hopen dat we volgend jaar een leukere foto voor de sponsorouders mee kunnen nemen haha!
We maken een groepsfoto omdat we toch een beetje verandering krijgen maar uiteindelijk zijn we heel blij dat al die bange kleine Tsunami kindjes zo mooi opgroeien, de kans krijgen om te kunnen leren, een mooi spaarboekje hebben en de wetenschap dat er in Nederland een heleboel lieve, aardige en goede sponsor aunty's en uncle's klaar staan om ze een goede toekomst te geven!
Tot slot krijgen we een geweldig speech in goed engels van 1 van de meisjes - als ze begint horen we het gelijk - die komt er wel. Lekker gevoel!
Ayubowan een hartelijke groet van alle kinderen, vaders moeders, Monika en Leonard, zoon Shelan (zie foto) en niet te vergeten onze steun en toeverlaat Gamini ;-)
Enne......... Het regent nog steeds dus dat wordt lekker slapen! Dag hoor tot de volgende keer - Marita en Dick
Sorry dat we weer met het weerpraatje beginnen maar zelfs de Srilankanen lopen te puffen en te klagen ook zij komen niet in slaap.
Geweldig om bij aankomst gelijk al die heerlijke stralende koppies te zien en niet alleen zij maar ook de vaders en moeders zijn blij omdat we elkaar weer zien.
We nemen alle lijsten en nieuwtjes door, Monika heeft al een hele lijst klaar met allerlei opmerkingen en dat scheelt heel veel werk - ook de spaarlijsten liggen klaar en zoals altijd loopt het hier op rolletjes.
We bespreken ook dat het programma een beetje gaat veranderen, omdat in 2005 vanwege de Tsunami deze groep werd opgezet en er veel behoefte was aan eten hebben we tot nu toe iedere maand een voedselpakket gegeven plus een geld bedrag. Omdat het nu zoveel beter met ze gaat bespreken we met iedereen wat ze zelf willen en er komt naar voren omdat veel van de kinderen tegen het examen van O-level zitten en dit jaar examen doen zouden de ouders het prettig vinden om wat meer geld aan school te kunnen besteden. Prima idee en vanaf volgende maand gaan we stoppen met de voedselpakketten.
Trouwens het is ook heel goed voor Monika - ieder pakket woog meer dan 7 kg, arme Monika ze heeft in al die jaren heel wat afgesjouwd. Om geld te sparen heeft ze al die jaren alles iedere maand weer zelf gedaan!
Verder gaat het met alle kinderen goed, de een wat beter dan de ander maar denk dat dat een normaal patroon is.
Jammer is het natuurlijk dat 1 van de vaders overleden is en dan sta je als gezin gelijk aan de kant, geen pensioen niets, moeder heeft gelukkig een klein baantje gevonden en verdiend 200 roepies per dag = 1.20 nou daar kan je ook lekker veel mee doen! Ze moet zich er ook nog eens de tandjes voor werken. Maar optimist als ze zijn " Alle beetjes helpen "!
Als we moeder kunnen vertellen dat de sponsor aunty en uncle extra geld mee hebben gegeven springt ze een gat in de lucht. Owh geweldig nu kan Ashen toch zijn computer cursus afmaken en nog veel meer want het is een kind dat heel goed kan leren!
Dick gaat beginnen met de foto's maken en dat is gewoon altijd een van de leukste dingen alhoewel de pubers onder hen af en toe een lastig koppie trekken - tja daar moeten we ook maar doorheen zien te komen toch? En dan maar hopen dat we volgend jaar een leukere foto voor de sponsorouders mee kunnen nemen haha!
We maken een groepsfoto omdat we toch een beetje verandering krijgen maar uiteindelijk zijn we heel blij dat al die bange kleine Tsunami kindjes zo mooi opgroeien, de kans krijgen om te kunnen leren, een mooi spaarboekje hebben en de wetenschap dat er in Nederland een heleboel lieve, aardige en goede sponsor aunty's en uncle's klaar staan om ze een goede toekomst te geven!
Tot slot krijgen we een geweldig speech in goed engels van 1 van de meisjes - als ze begint horen we het gelijk - die komt er wel. Lekker gevoel!
Ayubowan een hartelijke groet van alle kinderen, vaders moeders, Monika en Leonard, zoon Shelan (zie foto) en niet te vergeten onze steun en toeverlaat Gamini ;-)
Enne......... Het regent nog steeds dus dat wordt lekker slapen! Dag hoor tot de volgende keer - Marita en Dick
woensdag 6 februari 2013
Hoera het regent!
Niet lachen hoor of denken stelletje zeurpieten! Even het Hollandse weerpraatje - gisteren op bezoek bij Hans en Francien. Zij wonen vlak bij Balapitiya en in een tuktuk zijn we er in 10 minuten, zij wonen in een leuk appartement direct aan zee met een lekker zeewindje. Samen met hun sponsorkind Niluka beleven ze een heerlijke tijd in Sri Lanka!
Uiteraard komt het weerpraatje op tafel want we blijven natuurlijk Hollanders en zijn het eens over hoe echt waar - verschrikkelijk warm het is, maar liefst 33 * met een luchtvochtigheid van 83 %.
Slapen is er haast niet bij omdat de warmte zeker tot een uur of 4 duurt voordat het een beetje afkoelt en daar wordt je behoorlijk moe van. We zijn dan ook blij dat we deze week vakantie hebben.
Zaterdag gaan we naar de kinderen in Beruwela en Munhene en kijken daar ondanks de hitte echt naar uit!
Er zit eindelijk regen in de lucht, jammer genoeg duurt het maar 5 minuutjes dus hopen we nu maar dat het vannacht gaat hozen.
Lezen zojuist dat het winterweer in Nederland weer heeft toegeslagen met alle problemen van dien dus houden we snel onze mond over het weer!
Hartelijke groet uit een warm Sri Lanka en tot snel met een verslag uit Beruwela!
ps om 5 uur 's avonds begint het zo'n 2 uur behoorlijk te hozen en wat een opluchting geeft dat, sinds 3 dagen hebben we weer normaal kunnen slapen + dat de temperatuur 4 * is gezakt!
Uiteraard komt het weerpraatje op tafel want we blijven natuurlijk Hollanders en zijn het eens over hoe echt waar - verschrikkelijk warm het is, maar liefst 33 * met een luchtvochtigheid van 83 %.
Slapen is er haast niet bij omdat de warmte zeker tot een uur of 4 duurt voordat het een beetje afkoelt en daar wordt je behoorlijk moe van. We zijn dan ook blij dat we deze week vakantie hebben.
Zaterdag gaan we naar de kinderen in Beruwela en Munhene en kijken daar ondanks de hitte echt naar uit!
Er zit eindelijk regen in de lucht, jammer genoeg duurt het maar 5 minuutjes dus hopen we nu maar dat het vannacht gaat hozen.
Lezen zojuist dat het winterweer in Nederland weer heeft toegeslagen met alle problemen van dien dus houden we snel onze mond over het weer!
Hartelijke groet uit een warm Sri Lanka en tot snel met een verslag uit Beruwela!
ps om 5 uur 's avonds begint het zo'n 2 uur behoorlijk te hozen en wat een opluchting geeft dat, sinds 3 dagen hebben we weer normaal kunnen slapen + dat de temperatuur 4 * is gezakt!
maandag 28 januari 2013
Pugoda kinderen!
Deze week hebben we vreemde dagen in de zin van maar liefst 4 feestdagen van verschillende bevolkingsgroepen, het probleem is dat veel mensen tijdens deze dagen bij elkaar op bezoek gaan. Geweldig hoor zeker als we aan een paar jaar geleden terug denken tijdens de oorlog, toen ging en kon er haast niemand naar buiten!
Gelukkig kan het geregeld worden dat we op vrijdag en zaterdag naar Pugoda kunnen omdat iedereen op tijd gewaarschuwd is.
Vrijdagochtend gaan we eerst even bij Rasika en Ruwan langs, daarna snel eten en dan komen de eerste kinderen - het gaat goed met ze en zoals we ieder jaar weer schrijven - wat zijn ze groot en gezond!
Echter er is een heel naar geval - we zijn er goed ontdaan van, we willen er niet teveel over schrijven want de sponsor aunty is nog niet ingelicht. In al die 25 jaar hebben we zo iets nog nooit meegemaakt!
Het gaat om een meisje dat opgepakt is door de politie en naar een opvang voor ontspoorde kinderen gebracht is - hoe verzinnen ze het! Alles maar dan ook alles wat we probeerden te doen werd direct afgekapt, ja alleen een bedrag onder de tafel zou ons ietsje verder helpen en daar doen we niet aan mee. Corruptie is niet ons ding en iedere verdere stap maakt het alleen maar erger, betekend niet dat we ons best niet blijven doen hoor, ons hart is gebroken zeker als je het verdriet van moeder en haar zusje ziet. Wat te denken hoe zij zich zal voelen en wat een angst, het is niet bepaald een hotel waar ze verblijft en slaag is meer aan de orde dan hulp. De rechtzaak is eind februari - we keep our fingers crossed.
We gaan door met de andere kinderen, we hebben zo alles bij elkaar 300 euro extra voor de kinderen kunnen sparen gelukkig maar want het betekend dat geen van de kinderen ziek is geweest of bv naar het ziekenhuis moest - dus weer een lekker extraatje op hun boekje. Voor de moeders de jaarlijks Nieuwjaarstip die daar meer dan blij mee zijn omdat er wat extra's gekocht kan worden.
Het laatste meisje dat komt is een big girl geworden en krijgt de traditionele oorbelletjes van Dick en mij, niet lachen hoor maar het is er dit keer gelukkig maar 1. Begonnen we zo'n 20 jaaar geleden met 600 roepies per paar nu betalen we voor 1 paar meer dan 5000 roepies. Maar dat houdt natuurlijk niet in dat we hier mee gaan stoppen, zou niet erg eerlijk zijn toch? Bovendien als je ziet hoe blij ze er mee zijn, het is uiteindelijk het begin van hun bruidsschat!
We sluiten af en gaan de lekkerste hoppers eten die er maar zijn! Heerlijk met een lekkere sambal of zoals er grinnikend tegen mij gezegd wordt een babyhopper daar zitten die heerlijke kleine banaantjes in haha.
De volgende dag gaan we inplaats van eind van de dag vroeg in de ochtend weg, er was een telefoontje binnen gekomen dat een zus van Walters moeder overleden was en die middag begraven zou worden.
Zoals we beloofd hadden gaan we nog even snel bij Rasika en Ruwan langs om de stenen te bekijken en rijden dan snel door naar Colombo om hen bij het sterfhuis af te zetten en wij gaan door naar Mount Lavinia waar we tot onze grote verbazing kennis maken met onze nieuwe buurman Woody Woodpecker - jammer dat het een slechte foto is, kijk maar eens hoe leuk! Hopen een betere te kunnen maken. Dat is jammer genoeg niet gelukt en zetten we er een plaatje bij hoe Woody er in het echt uit zag, wat een prachtige vogel!
Wat een heerlijke plek is het toch waar we de eerste weken wonen ;-);-);-)
Gelukkig kan het geregeld worden dat we op vrijdag en zaterdag naar Pugoda kunnen omdat iedereen op tijd gewaarschuwd is.
Vrijdagochtend gaan we eerst even bij Rasika en Ruwan langs, daarna snel eten en dan komen de eerste kinderen - het gaat goed met ze en zoals we ieder jaar weer schrijven - wat zijn ze groot en gezond!
Echter er is een heel naar geval - we zijn er goed ontdaan van, we willen er niet teveel over schrijven want de sponsor aunty is nog niet ingelicht. In al die 25 jaar hebben we zo iets nog nooit meegemaakt!
Het gaat om een meisje dat opgepakt is door de politie en naar een opvang voor ontspoorde kinderen gebracht is - hoe verzinnen ze het! Alles maar dan ook alles wat we probeerden te doen werd direct afgekapt, ja alleen een bedrag onder de tafel zou ons ietsje verder helpen en daar doen we niet aan mee. Corruptie is niet ons ding en iedere verdere stap maakt het alleen maar erger, betekend niet dat we ons best niet blijven doen hoor, ons hart is gebroken zeker als je het verdriet van moeder en haar zusje ziet. Wat te denken hoe zij zich zal voelen en wat een angst, het is niet bepaald een hotel waar ze verblijft en slaag is meer aan de orde dan hulp. De rechtzaak is eind februari - we keep our fingers crossed.
We gaan door met de andere kinderen, we hebben zo alles bij elkaar 300 euro extra voor de kinderen kunnen sparen gelukkig maar want het betekend dat geen van de kinderen ziek is geweest of bv naar het ziekenhuis moest - dus weer een lekker extraatje op hun boekje. Voor de moeders de jaarlijks Nieuwjaarstip die daar meer dan blij mee zijn omdat er wat extra's gekocht kan worden.
Het laatste meisje dat komt is een big girl geworden en krijgt de traditionele oorbelletjes van Dick en mij, niet lachen hoor maar het is er dit keer gelukkig maar 1. Begonnen we zo'n 20 jaaar geleden met 600 roepies per paar nu betalen we voor 1 paar meer dan 5000 roepies. Maar dat houdt natuurlijk niet in dat we hier mee gaan stoppen, zou niet erg eerlijk zijn toch? Bovendien als je ziet hoe blij ze er mee zijn, het is uiteindelijk het begin van hun bruidsschat!
We sluiten af en gaan de lekkerste hoppers eten die er maar zijn! Heerlijk met een lekkere sambal of zoals er grinnikend tegen mij gezegd wordt een babyhopper daar zitten die heerlijke kleine banaantjes in haha.
De volgende dag gaan we inplaats van eind van de dag vroeg in de ochtend weg, er was een telefoontje binnen gekomen dat een zus van Walters moeder overleden was en die middag begraven zou worden.
Zoals we beloofd hadden gaan we nog even snel bij Rasika en Ruwan langs om de stenen te bekijken en rijden dan snel door naar Colombo om hen bij het sterfhuis af te zetten en wij gaan door naar Mount Lavinia waar we tot onze grote verbazing kennis maken met onze nieuwe buurman Woody Woodpecker - jammer dat het een slechte foto is, kijk maar eens hoe leuk! Hopen een betere te kunnen maken. Dat is jammer genoeg niet gelukt en zetten we er een plaatje bij hoe Woody er in het echt uit zag, wat een prachtige vogel!
Wat een heerlijke plek is het toch waar we de eerste weken wonen ;-);-);-)
Bouw van het laatste huisje in Pugoda!
Ongeveer 10 jaar geleden zouden we beginnen aan het huisje van Rasika en Ruwan een schattige 2 ling van ruim een jaar! De ontgoocheling was groot, we wisten al dat er grote problemen in het gezin waren - de vader was een zware alcoholist en moeder woonde met de twins dan ook regelmatig in een oude hut bij haar moeder. Om een lang verhaal kort te maken alles wat we geprobeerd hebben mislukte telkens weer, ze bleven bij oma wonen en ondanks alles zijn Rasika en Ruwan tot gezonde kinderen opgegroeid.
Tot we een paar weken geleden bericht van Walter kregen dat de familie herenigd was en dat het drink gedrag van pa heel erg verbeterd was. Tja wat nu, net in de recessie met heel veel minder giften zucht zucht, we gaan bij ze kijken en treffen een gelukkig tevreden gezin aan. Trots verteld moeder dat ze alvast 9000 roepies bij elkaar gewerkt heeft en dat ze hopen over een half jaar hopen de rest bij elkaar gespaard hebben. Hoeveel is dat dan vragen we? 5000 roepies en als je bedenkt dat ze daar een hele maand van 8 tot 5 voor moet werken. Nou dit deel is snel opgelost - het gaat om 35 euro voor de stenen en 35 euro om te starten met metselen - dus waar hebben we het over. De stenen worden ondanks dat het een feestdag is direct bezorgd -joepie wat een feest!
Maar we zijn er natuurlijk nog lang niet - gelukkig hebben we buiten de gewone spaarboekjes van de kinderen een bouwboekje geopend en hebben daar al aardig wat jaren geld voor ze op kunnen zetten. Als we vertellen dat ook nog eens de platen voor het dak besteld kunnen worden wordt er gedanst en gejuicht, wat een heerlijk gevoel om dit te zien 😃. Over een paar dagen komt de metselaar en gaan de eerste stenen op de fundering! Want er moet eerst een auspicious day door de astroloog bepaald worden - dit is om de kwade geesten buiten de deur te houden 👿👿
Het houdt niet in dat het over een paar maanden klaar is want er staat helaas alleen een fundering met een halve ruwbouw dus er moet nog veel aan gedaan worden. Maar het begin is er en we hopen dat er in de loop van de tijd weer wat geld naar toe kan om het af te maken.
In ieder geval is er een gezin wat heel erg blij en tevreden is en ja het is het laatste huisje in Pugoda dat wij bouwen - alle kinderen die we onder onze hoede hebben gehad zijn nu de trotse bezitters van een mooi stenen huisje.
Denk dat we daar met zijn allen heel trots op mogen zijn want zonder jullie hulp waren we natuurlijk nooit zo ver gekomen!
Tot we een paar weken geleden bericht van Walter kregen dat de familie herenigd was en dat het drink gedrag van pa heel erg verbeterd was. Tja wat nu, net in de recessie met heel veel minder giften zucht zucht, we gaan bij ze kijken en treffen een gelukkig tevreden gezin aan. Trots verteld moeder dat ze alvast 9000 roepies bij elkaar gewerkt heeft en dat ze hopen over een half jaar hopen de rest bij elkaar gespaard hebben. Hoeveel is dat dan vragen we? 5000 roepies en als je bedenkt dat ze daar een hele maand van 8 tot 5 voor moet werken. Nou dit deel is snel opgelost - het gaat om 35 euro voor de stenen en 35 euro om te starten met metselen - dus waar hebben we het over. De stenen worden ondanks dat het een feestdag is direct bezorgd -joepie wat een feest!
Maar we zijn er natuurlijk nog lang niet - gelukkig hebben we buiten de gewone spaarboekjes van de kinderen een bouwboekje geopend en hebben daar al aardig wat jaren geld voor ze op kunnen zetten. Als we vertellen dat ook nog eens de platen voor het dak besteld kunnen worden wordt er gedanst en gejuicht, wat een heerlijk gevoel om dit te zien 😃. Over een paar dagen komt de metselaar en gaan de eerste stenen op de fundering! Want er moet eerst een auspicious day door de astroloog bepaald worden - dit is om de kwade geesten buiten de deur te houden 👿👿
Het houdt niet in dat het over een paar maanden klaar is want er staat helaas alleen een fundering met een halve ruwbouw dus er moet nog veel aan gedaan worden. Maar het begin is er en we hopen dat er in de loop van de tijd weer wat geld naar toe kan om het af te maken.
In ieder geval is er een gezin wat heel erg blij en tevreden is en ja het is het laatste huisje in Pugoda dat wij bouwen - alle kinderen die we onder onze hoede hebben gehad zijn nu de trotse bezitters van een mooi stenen huisje.
Denk dat we daar met zijn allen heel trots op mogen zijn want zonder jullie hulp waren we natuurlijk nooit zo ver gekomen!
maandag 21 januari 2013
De tijd van luieren is voorbij!
Na een pittige reis via Düsseldorf , een overstap in Dubai en een kort ritje naar het hotel blijven we de 1e dagen in Negombo waar we heerlijk uit kunnen rusten van de lange reis. Wonder boven wonder is het prachtig weer nou dat is toch normaal in Sri! Niets is minder waar - de laatste 2 maanden heeft het geregend, gestormd en zelfs een cycloon deed het eiland aan met als gevolg overstromingen enz. Gelukkig is het nu weer normaal voor de tijd van het jaar. Negombo is nooit onze favorite plaats geweest maar we hebben het zo geweldig fijn gehad dat we helemaal om zijn, alleen al die prachtige vissersvloot met catamarans zet je hart in vuur en vlam!
Na een paar dagen gaan we naar Mount Lavinia naar ons vertrouwde bungalowtje, wat een ontvangst als eerste natuurlijk ons vriendje Gamini en meteen hebben we het vertrouwde gevoel alsof we elkaar gisteren nog gezien hebben.
We maken de afspraken en wij gaan ons installeren in ons huisje - Pugoda staat als 1e op de lijst, Walter en Indrani vinden het maar niets dat we niet direct bij ze langs komen maar snappen wel dat we even pauze willen. Als het moment daar is zijn we alle 4 erg blij om elkaar weer te zien, ook met hen afspraken maken en gezellig met elkaar eten maken er een paar heerlijke uren van. De kinderen zien we vrijdag de 25e en daar kijken we natuurlijk erg naar uit.
Op de terug weg gaan we nog even bij de Ravi familie langs om een klein cadeautje te brengen en wonder boven wonder kunnen we toch wat aan hun huisje doen. Vlak voordat we weggingen hebben we een paar prachtige donaties gekregen en kunnen we waarschijnlijk een nieuw deel van het dak, kozijnen, deuren en pleisteren van de muren uitvoeren. We krijgen de begroting zo snel mogelijk en kunnen dan zien wat we uit kunnen voeren. Wat zijn ze blij dat we komen en vooral dus deze leuke boodschap, ondanks de recessie zijn er toch altijd weer mensen die opstaan om te helpen en onze dank is dan ook heel groot!
Kort bericht deze keer - volgende keer meer nieuws ☺
Tot gauw - hartelijke groet van Dick en Marita
maandag 7 januari 2013
Het is haast zover!
Het is een beetje laat maar wij willen iedereen een
GELUKKIG EN VOORSPOEDIG 2013
wensen en vooral ook bedanken voor alle mooie kaarten en lieve wensen!
Het wordt een drukke week want ons vertrek naar Sri Lanka staat alweer voor de deur, voor ons gevoel waren we vorige week nog daar en zeggen we - waar blijft de tijd!
Zodra er nieuws is horen jullie weer van ons - hartelijke groet van Dick en Marita
GELUKKIG EN VOORSPOEDIG 2013
wensen en vooral ook bedanken voor alle mooie kaarten en lieve wensen!
Het wordt een drukke week want ons vertrek naar Sri Lanka staat alweer voor de deur, voor ons gevoel waren we vorige week nog daar en zeggen we - waar blijft de tijd!
Zodra er nieuws is horen jullie weer van ons - hartelijke groet van Dick en Marita
Abonneren op:
Posts (Atom)