Ravi family

Hoera dankzij een paar mooie donaties hebben we het huisje van de Ravi familie nu helemaal af kunnen maken, stond er eerst nog bv een bed in de keuken dat is weg en het is nu een echte keuken!

Er zijn 2 kamers bijgebouwd en er is  nu ruimte voor het hele gezin, wat een verbetering met waar ze eerst woonden, een kleine hut met nauwelijks ruimte.

Ook erg fijn om te zien dat moeder langzaam aan bezig is met een moestuintje, er staan al boontjes, een soort sla en allerlei kruiden, ook de plantjes doen het goed en de bougainville is aardig gegroeid.

Het is echt een happy family, de kinderen zien er goed uit, op school doen ze het goed en moeder is het stralende middelpunt van het gezin, we verbazen ons er altijd over dat ze met zo weinig middelen het huis schoon houdt.

Als we de foto van sponsor aunty Erna geven wordt die gelijk neer gezet bij het oude zwartwit tv-tje uit het voor ons jaar nul. Ze hebben practisch geen beeld maar het is wel het middelpunt van de kamer.

             

Janani de jongste staat dicht bij mij en ik voel haar kleine handje regelmatig aan mijn haar, ik doe net of ik niets voel en het wordt een leuk spelletje! Ze snapt er niets van dat mijn haar zo zacht is lachend vertellen we haar de meeste mensen in Europa zachtere haren hebben dan zij. 

Moeder vertelt dat een van de meisjes Big girl is geworden en hè wat jammer nou we hebben geen 

gouden oorbelletjes bij ons. Dat is immers de traditie dat ze die van ons krijgen als begin van de bruidsschat maar as woensdag zijn we in Pugoda en beloven ze alsnog langs te brengen.

                                                          

                                                             

Pugoda

18-01 Vandaag gaan we naar Pugoda en blijven daar tot zondag. We zijn vroeg zodat we eerst even lekker bij kunnen kletsen en alle dingen die gedaan moeten worden door kunnen nemen.
De Pugoda groep is niet zo groot meer en vandaag is 1 van de meisjes klaar met school en krijgt ze een mooie naaimachine dus wordt die gelijk besteld.

Tharuni met haar mooie machine!

De eerste kinderen zijn er zo rond 2 uur en we gaan snel beginnen - het is warm in de tuin waar ze wachten er komt geen wind in en wat een verschil is het met wonen aan de kust. We hebben het al zo vaak geschreven maar het blijft toch iedere keer zo fijn om ze weer te zien. Geweldig zoals ze hun best op school doen, hoe goed ze er uit zien en vooral hoe blij ze zijn omdat het zoveel beter gaat dan vroeger. Alhoewel het natuurlijk niet altijd rozengeur en maneschijn is. Een van de meisjes is begin van het jaar aangerand door een aantal heren, er is een rechtszaak maar zij zit in een internaat en mag nauwelijks contact met haar familie hebben.. Laat staan met ons - wat een verdrietige zaak, we krijgen heel erg de neiging om te zeggen dat er iets heel erg goed mis is maar ze kijken je aan waar maak je je druk om. Machteloos zijn we, woedend ook dat we er niets aan kunnen doen, de rechtszaak is in maart en we hopen toch zo dat ze haar leven weer op kan pakken.

Inmiddels is het grootse gedeelte van de studenten binnen en we gaan snel naar ze toe, ook op zaterdag en zondag hebben zij immers gewoon school! Wat is het toch een andere wereld, niks even gezellig met elkaar gaan sporten of wat anders doen - gewoon naar school. Het wordt natuurlijk anders als ze straks slagen voor hun A-level en naar de Universiteit kunnen en dat is dan ook hun streven.

De kleine jongen die erbij staat is natuurlijk nog lang geen student, zijn vader heeft een paar weken geleden een beroerte gehad en kan dus niet meer werken, er is geen enkele hulp en niemand kijkt naar ze om. Daarom hebben we hem even opgenomen in het studentenfonds totdat er een oplossing voor het gezin is gevonden.

Inmiddels is de tuktuk aangekomen om de trotse Tharuni, haar moeder en zusje maar vooral met die mooie naaimachine naar huis te brengen. Een naaimachine betekend dat ze voor de toekomst bv haar eigen bedrijfje kan beginnen en kleding maken zodat ze haar eigen inkomen heeft!

Inmiddels hebben we alle kinderen en op 2 na alle studenten gezien en het wordt tijd om te stoppen, een lekkere douche te nemen en met zijn 4tjes nog even de dag door te nemen.

Er wordt oa besloten om het dak van het huisje van Rasika en Ruwan af te maken - we hebben geen tijd om dat op zondag te doen omdat we al meerdere afspraken hebben. a.s. woensdag gaan we bij ze langs - genieten nu al van die glunderende gezichtjes. Alleen al het feit dat alles klaar zal zijn voordat de moesson begint is een reden om happy te zijn, nou ja alles klaar er moet nog veel aan gebeuren zoals kozijnen, ramen, deuren en pleisteren - maar het eind is in zicht!

Zondagochtend na het ontbijt en nog wat kinderen gesproken te hebben gaan we met weliswaar een  omweg terug naar ons huisje waar we alweer uitpakken, alles opruimen maar vooral denken aan het heerlijke bed dat we daar hebben!

In 1 1/2 week 4 keer op een ander matras is niet bepaald lekker voor je rug - dus gaan we vast een beetje dromen van o.a. een heerlijk dagje strand!

Dat was het weer voor even, als het lukt woensdag de volgende blog!

Ayubowan en Buddhu Saronay ;-)

Boekenprogramma en ........... op bezoek bij mijn nieuwe kleine vriendinnetje!

16-01 Vandaag gaan Dick en ik naar de Ananda Samarakoon school in Piliyandala om  de nieuwe schoolbibiliotheek te openen en de kinderen hun boeken te brengen, de bibliotheek is nog klein en bestaat voorlopig uit een nieuwe kast en ongeveer 100 boeken. klein maar het begin is er! We worden door alle kinderen hartelijk verwelkomd en krijgen een mooi boeket bloemen.

                                 

Bij binnenkomst ontsteken we de olielamp en gaan we beginnen, jammer is altijd dat allerlei onbelangrijke mensen ellenlange toespraken houden, als het voorbij is gaan wij gelijk met het uitdelen van de pakketjes beginnen. Heerlijk om al die verheugde snoetjes te zien, de kleintjes krijgen een pakket met kleurpotloden en krijtjes, een kleurboek en een paar schriften en een lekker rolletje maria biscuit. De grotere een goed pakket met schriften, een passerdoos en voor de meiden een leuke paraplui! Nou lekker belangrijk die paraplu denken jullie vast. Ze zijn er zo blij mee, wij hebben daar geen idee van, het is een school voor arme kinderen dus die gaan maar lekker lopen - soms kilometers lang in de brandende zon of kletterende regen. Zie het het maar zoals onze kinderen lopen te pronken met hun dure telefoons zij doen het met die hele leuke plu! 

Al met al is het een heerlijke bijeenkomst en leuk is het om te horen en te zien hoe blij ze met dit alles zijn. Hartelijk dank namens de kinderen aan de sponsors van het boeken programma!

                                    

    

                                                      

 

                                      

                                 

Na een heerlijk kopje Ceylon thee met cake en fruit gaan we naar Kushani een van de sponsorkindjes die vlakbij de school woont. We hebben van 1 van de sponsor ouders heel veel knuffels gekregen. Kushani is 2 en zal vast blij zijn om de leuke beer te krijgen - dat hopen we tenminste haha.

Het is een gezinnetje dat heel weinig geld heeft dus het kleintje krijgt ook nooit iets van een cadeautje laat staan zo'n mooi speeltje!

                          

                            Ik zoek een vriendinnetje!                  Wil jij dat zijn Kushani?

En ja in het begin is ze er echt een beetje bang voor, maar daarna....... niet meer uit haar handjes te krijgen. Kushani is echt niets gewend laat staan 2 van die grote witte mensen!

We hebben ook een voedselpakket bij ons en dat is toch altijd zo welkom  en dan ook nog eens dat kleine envelopje met roepies voor het Nieuwe jaar! Het geluk straalt van moeders lieve gezichtje.

Hartelijke groet en tot de volgende keer!

Beetje vakantie en weerzien met Sumathi!

Ondanks dat we deze keer via Amsterdam gevlogen zijn was de reis aardig pittig, maar liefst 24 uur van opstaan in Nederland tot aankomst in het hotel onderweg  geweest en dat is aardig lang.

Komt nog eens bij dat we eigenlijk de hele dag niet konden gaan slapen om de jetleg voor te blijven maar we  hebben toch een uurtje gepikt en dat heeft gelukkig geen problemen gegeven. Bovendien zijn we in een geweldig hotel - 3/4 vol maar het is rustig met een prachtig strand voor de deur. Jammer is dat de catamaran vloot grotendeels is vervangen door motorboten het was altijd zo'n geweldig gezicht als ze s ochtends vroeg terug kwamen met hun vangst. Maar het is wel te begrijpen want met de motorboot kunnen ze immers veel verder de zee op.

Dit was er nog in 2013. Nu niet meer

Wat is het heerlijk om weer thuis te zijn, we zeggen wel eens we staan met 1 been in Nederland en met het andere in Sri Lanka - en zo voelt het nog steeds. Natuurlijk komt dat ook door de ontvangst van Gamini op de luchthaven wat zo'n vertrouwd gevoel geeft- geweldig!

Door problemen met de tickets hebben we van het reisbureau 2 extra dagen in het Jetwing hotel erbij gekregen, moesten weliswaar ook 2 dagen eerder weg uit Nederland maar wat een cadeautje. 

Na een paar dagen rust gaan we Sumathi op zoeken in Chilaw, een paar jaar geleden werkte ze in Abu Dhabi voor een groot gezin maar liefst 24 uur per dag. Het gevolg was dat ze een hernia kreeg, een paar weken in het ziekenhuis - daarna een schop onder haar kont en zonder salaris naar huis gestuurd. De beste baas die je je maar kunt wensen!

Terug in Sri Lanka was natuurlijk ook niet zo fijn want haar alcohol verslaafde vader en haar lieve broers verwachtte een zak geld bij terug komst en geen zieke zus!

Gelukkig heeft ze een zusje die non is en een leuke baan voor haar heeft kunnen regelen in het Maria Convent in Chilaw en daar zijn we haar op gaan zoeken.

Met open mond hebben we daar rond gekeken - nog nooit maar dan ook nooit hebben we in Sri zo'n mooi, schoon en welverzorgd gebouw gezien, beter dan een 5* hotel.

Voor een deel wordt het gebruikt als woon-zorg gedeelte, prachtige mooie ruime kamers, voor een echtpaar een kleine bungalow pfffft wat mooi en vooral wat zijn ze goed voor de mensen. En dat kost.... 10.000 roepies per maand = 56 euro ja jullie lezen het echt goed all inclusive!

Het eten is er heerlijk en de nonnen zijn erg lief en goed voor de mensen daar - het weerzien met Sumathi is hartverwarmend - wat ziet ze er goed uit

Van een verdrietig ongelukkig kind is ze veranderd in een opbloeiende jonge vrouw. Erg gelukkig worden we van het feit dat de Abdis de taak van haar overleden moeder  heeft over genomen en een passende echtgenoot voor haar gaat zoeken, alleen al haar glunderende gezichtje zegt genoeg.

Toen ze 8 was zat ze al bij ons op schoot en dat is nog steeds zo, wat een heerlijke knuffel is het nog steeds, we gaan met een gerust hart weg - zo fijn om te kunnen vertellen aan uncle Niek en aunty Ria dat het met hun sponsor kindje van 26 jaar geleden goed gaat.

We genieten nog van 1 dag vrijheid in Negombo maar vinden het ook heerlijk om te verhuizen naar Mount Lavinia waar ons echt een heel druk programma te wachten staat. Onderweg gaan we eerst even een bakkie koffie bij Walter en Indrani doen, daarna na ons bungalowtje uitpakken en aan het werk - TOT DAN!

Hartelijk groet van Dick en Marita

Bericht van Dick en Marita uit Sri Lanka

A.S. ZONDAG GAAN WE VERHUIZEN NAAR MOUNT LAVINIA - WE HEBBEN GEEN GOEDE VERBINDING DUS KUNNEN WE DE BLOG NIET GEBRUIKEN.
ALS HET GOED IS HOREN JULLIE AS MAANDAG VAN ONS!
HARTELIJKE GROET VAN DICK & MARITA

Fijne Feestdagen!

Namens het bestuur van NAF wensen wij u allen een Mooie Kerst en een Voorspoedig 2014!

Dank voor alle mooie kaarten en lieve wensen!  Ieder jaar geeft dat zo'n fijn gevoel om vooral uw waardering te voelen - bovendien geeft het ons de spirit om door te gaan!

Hartelijke groet van Dick en Marita

NIEUWSBRIEF DECEMBER 2013

Beste sponsorouders  en donateurs,

Ook deze keer geen boekje vanwege de kostenbesparing!

Toch willen wij u informeren over het afgelopen jaar! Allereerst onze hartelijke dank voor de positieve reacties op onze  noodkreet begin van het jaar . Ook de respons op de brief met de acceptgiro in mei j.l.  Geweldig - we kunnen ook volgend jaar doorgaan met hulp aan de kinderen in Sri Lanka.

Na de laatste info in juni is het een rustige tijd voor ons geweest - natuurlijk  hadden we wel veel contact met Walter, Gamini en Monika. Als er al problemen waren konden we dit meestal per mail of telefoon oplossen.

Ook werd er al vooruit gekeken naar 2014 - regelmatig kregen we aanvragen uit Sri of wij met diverse projecten zouden kunnen helpen en steeds was ons antwoord: We zullen het noteren en in onze map bewaren en afhankelijk van de donaties bekijken wat wij kunnen doen!

En jawel dankzij diverse extra giften hebben wij geld kunnen reserveren voor 2014 en kunnen we verschillende aanvragen honoreren.

Wij zullen u bij terugkomst informeren wat er gerealiseerd is - maar u kunt ons ook via onze BLOG nederlanka.blogspot.com volgen. Hierop zullen wij tijdens ons verblijf regelmatig alle nieuwtjes vermelden.

Dan zijn er door de Belastingdienst per 01/01/2014 nieuwe voorwarden voor de ANBI's opgesteld. De informatie over het volledige boekjaar 2012 dient voor 1 januari 2014 op transparante wijze online voor iedereen beschikbaar te zijn.

Vanaf die tijd kunt u dus alle gegevens op onze blog lezen.

Namens NAF wensen we u allen samen met familie en vrienden een

                                                  Mooie Kerst en een Gezond en Voorspoedig 2014!

                                                                                                                   Hartelijke groet van Dick en Marita